Vrijdag was het zover. Jammer genoeg mijn laatste stagedag op de Peerkeschool. ’s Ochtends vertrok ik met zware zakken naar school. Daarin zat drinken, taart, een cadeautje voor de mentor…
Eénmaal op school aangekomen begon het te regenen. Ik dacht: ‘Het is geen waar hé.’ Want ik ging met de kinderen naar de Palmentuin gaan. Gelukkig klaarde het vlug op en kon ik naar de ochtendzege naar de Palmentuin stappen.
Na een half uurtje stappen kwamen we aan. De kls mochten op de speeltuin spelen. Ondertussen sminckte ik hen. De kls, juf Jacqueline en ik hebben echt genoten. Dit was een hele leuke afsluiter.
Na 1 uurtje te spelen wandelden we terug naar school. Daar stond er de kls nog een verrassing te wachten. Ik had nog een taart gekocht waar ze allemaal een stukje van kregen. Ze vonden het heel lekker.
Nadat de kls gegeten hadden gaf ik mijn mentor haar geschenkje. Ze kreeg een boek waarin er allerlei activiteitjes stonden om muziekinstrumentjes te maken. Dit vond ze heel leuk. Ze zei me dat ze bij het doorbladeren van het boek al enkele leuke ideetjes op deed. Ik hoop dat ze gebruik gaat maken van dit boek maar ik ben bijna zeker van wel!
Toen ik van mijn kleuters afscheid aan het nemen was, kwamen alle leerkrachten en de directie in mijn klas. De hoofdkleuterleidster onderbrak mijn afscheid en deed een hele speech. Die ging over dat ze mijn manier van werken leuk vinden, dat ze merken dat de kleuters mij graag zien en dat zij mij ook graag zien, dat ze het jammer vinden dat ik nu al afscheid moet nemen, dat ze mij nooit gaan vergeten… Opeens haalde ze een cadeautje te voorschijn. Dat had ik niet verwacht en dat moest zeker ook niet. In het pakje zat een houten Surinaamse klok. Heel leuk.
Nadat ik mijn cadeautje gekregen had, had ik voor de school ook nog een pakje. Ik heb hen een bedrag geschonken die ze kunnen gebruiken voor hun schilderwerk. Hier waren ze uiteraard ook heel blij mee.
Na het uitdelen van de cadeautjes ging ik verder met het afscheid nemen van mijn klas. De kleuters kwamen me om de beurt een brassa (= knuffel) geven. Ik vond dit persoonlijk wel een moeilijk moment. Deze kinderen zijn in goede handen maar toch is het moeilijk om ze nu al los te laten.
Na de kinderen was het moment gekomen om afscheid te nemen van mijn mentor. Zij had het heel lastig. Maar we hebben geluk, over twee weken ga ik nog eens terug om ze voor te stellen aan mijn mama en co. Dan zal het afscheid nog zwaarder zijn maar we kunnen er wel tegen J.
Deze week moeten we lesgeven in het buitengewoon onderwijs. Bij kinderen met leerproblemen. Volgende week moeten we lesgeven in het binnenland.
Het worden nog twee zware maar ervaringsvolle weken.
Groetjes
Sara
maandag 12 maart 2007
Op daguitstap met de Peerkeschool.
Op zaterdag 3 maart gingen we met de leerkrachten naar republiek. Het werd echt een zalig dagje niks doen. We kwamen daar aan rond twintig na acht. Ja, ik was al om half zeven moeten opstaan en de avond daarvoor hadden we een verjaardagsfeest gehad maar ja.
We kwamen aan op een privéstrand met twee hutjes en een kreekje. Het zag er prachtig uit. Eerst hielp ik met koken. Zoals altijd hadden ze enorm veel eten mee. Ik leerde een speciale Surinaamse soep maken. Ikzelf vond ze niet zo lekker maar de leerkrachten aten erop los. Hihi.
Na wat gekookt te hebben ging ik samen met de Nederlandse studentes in de zon liggen. Wat een zalig weertje! Alle leerkrachten lachten met ons. Zij haten in de zon zitten en wij zoeken het gewoon op. Na een uurtje relaxen was het etenstijd. Wat een buffet hadden we daar klaarstaan. Zo leerde ik ook enkele Surinaamse gerechten kennen. Het één was al lekkerder dan het ander.
Na het eten waren alle leerkrachten wat moe geworden dus gingen ze wat rusten in de hangmat of op hun veldbed. Wij gingen uiteraard terug zonnen J.
Na het rusten stelde juf Jacqueline voor om een spelletje tussen 4 vuren te spelen. Wat zijn die leerkrachten grappig als ze moeten sporten. Ze sprongen en vielen erop los. We hebben heel wat gelachen. Zelf mijn directrice (nu al bijna 60 jaar) sprong er vrolijk op los. Het was heel leuk om met hen eens een gekend spel te spelen.
Nadat we wat gesport hadden gingen we ons wat verfrissen in de kreek. Toen ik er uitkwam zag ik helemaal bruin van het water. Niets ergs aan de hand want we konden ons douchen. Wij met de vier leerkrachten in de douchekabine. Daar zaten er ook twee kikkers. Niet normaal hoe luid die leerkrachten kunnen gillen. Ik dacht dat zij die dieren al gewoon waren maar niet dus. Hihi…
Het was een heel gezellige dag. Om zeven uur was ik moe maar tevreden thuis. Dan moest ik me nog klaarmaken om naar de barbecue te gaan van andere Belgische studentes. Daar werd het nog een leuk feestje. Na de barbecue was er nog een karaoke. Zo een Surinaamse karaoke is best wel grappig. Na elk liedje begon de ‘dj’ zelf een liedje te zingen. Echt grappig!
We kwamen aan op een privéstrand met twee hutjes en een kreekje. Het zag er prachtig uit. Eerst hielp ik met koken. Zoals altijd hadden ze enorm veel eten mee. Ik leerde een speciale Surinaamse soep maken. Ikzelf vond ze niet zo lekker maar de leerkrachten aten erop los. Hihi.
Na wat gekookt te hebben ging ik samen met de Nederlandse studentes in de zon liggen. Wat een zalig weertje! Alle leerkrachten lachten met ons. Zij haten in de zon zitten en wij zoeken het gewoon op. Na een uurtje relaxen was het etenstijd. Wat een buffet hadden we daar klaarstaan. Zo leerde ik ook enkele Surinaamse gerechten kennen. Het één was al lekkerder dan het ander.
Na het eten waren alle leerkrachten wat moe geworden dus gingen ze wat rusten in de hangmat of op hun veldbed. Wij gingen uiteraard terug zonnen J.
Na het rusten stelde juf Jacqueline voor om een spelletje tussen 4 vuren te spelen. Wat zijn die leerkrachten grappig als ze moeten sporten. Ze sprongen en vielen erop los. We hebben heel wat gelachen. Zelf mijn directrice (nu al bijna 60 jaar) sprong er vrolijk op los. Het was heel leuk om met hen eens een gekend spel te spelen.
Nadat we wat gesport hadden gingen we ons wat verfrissen in de kreek. Toen ik er uitkwam zag ik helemaal bruin van het water. Niets ergs aan de hand want we konden ons douchen. Wij met de vier leerkrachten in de douchekabine. Daar zaten er ook twee kikkers. Niet normaal hoe luid die leerkrachten kunnen gillen. Ik dacht dat zij die dieren al gewoon waren maar niet dus. Hihi…
Het was een heel gezellige dag. Om zeven uur was ik moe maar tevreden thuis. Dan moest ik me nog klaarmaken om naar de barbecue te gaan van andere Belgische studentes. Daar werd het nog een leuk feestje. Na de barbecue was er nog een karaoke. Zo een Surinaamse karaoke is best wel grappig. Na elk liedje begon de ‘dj’ zelf een liedje te zingen. Echt grappig!
maandag 5 maart 2007
Een filmpje
Tijdens ons weekend naar Danta Bai draaiden we een kort filmpje terwijl we aan de rivier zaten. Dankzij Frederic zijn collega kunnen we het met jullie delen. Waarbij dank aan Dirk.
Het zijn spelende kinderen in het water.
Echt zot om te zien hoe ze van steen naar steen springen.
Angst kennen ze niet.
Wij gingen heel voorzichtig door het water en tastten alles heel voorzichtig af met onze waterslippers. Dan nog vielen we.
Je moet maar eens een kijkje nemen:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-986225606691919021&hl=nl
Het zijn spelende kinderen in het water.
Echt zot om te zien hoe ze van steen naar steen springen.
Angst kennen ze niet.
Wij gingen heel voorzichtig door het water en tastten alles heel voorzichtig af met onze waterslippers. Dan nog vielen we.
Je moet maar eens een kijkje nemen:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-986225606691919021&hl=nl
donderdag 1 maart 2007
Nieuw speelmateriaal voor de Peerkeschool!!!
Joke en ik waren al een tijdje aan het denken wat we met onze centjes (die we verdiend hebben op de spaghetti-avond) zouden doen. Ik besloot om een speelkoffer aan te leggen voor tijdens het vrij spel.
Dinsdag ging ik op jacht. Ik kocht vijf fietsen. Waarvan 2 voor de 4-jarige kleuters en 3 voor de 5-jarige kleuters.
De directrice, de kleuterleidsters en de kleuters waren heel enthousiast bij het zien van deze fietsjes. De directrice vertelde me zelf dat zij nu de enige school in de buurt zijn met fietsjes. Toch raar om dit te horen. In België hebben alle scholen fietsjes. In Suriname kunnen ze er alleen maar van dromen. Of hopen dat er een Belgische stagiaire op stage komt J.
De directrice verzekerde mij dat de inschrijving op hun school nu nog meer zouden stijgen. Elke ouder wil zijn kind naar een school sturen waar fietsjes zijn. Hun dankbaarheid was groot.
Ook de kleuters genoten met volle teugen. Ze fietsten erop los.
Ik kocht niet alleen fietsjes maar ook 8 ballen, 5 kangeroo ballen en springtouwen.
De hele school heeft woensdag met volle teugen genoten. Het is leuk om de kinderen en de kleuterleidsters zo te zien genieten. Voor ons zijn deze
materialen een gewone zaak, voor hen is het een schatkist.
Bij deze wil ik alle personen die ervoor gezorgd hebben dat ik dit kon schenken nog eens bedanken.
Met het overige geld ga ik geen materialen komen maar schenk ik zo aan de school. De directrice zou de school graag schilderen en daarom vind ik het een goed idee om hen hier financieel een handje bij te helpen.
Dinsdag ging ik op jacht. Ik kocht vijf fietsen. Waarvan 2 voor de 4-jarige kleuters en 3 voor de 5-jarige kleuters.
De directrice, de kleuterleidsters en de kleuters waren heel enthousiast bij het zien van deze fietsjes. De directrice vertelde me zelf dat zij nu de enige school in de buurt zijn met fietsjes. Toch raar om dit te horen. In België hebben alle scholen fietsjes. In Suriname kunnen ze er alleen maar van dromen. Of hopen dat er een Belgische stagiaire op stage komt J.
De directrice verzekerde mij dat de inschrijving op hun school nu nog meer zouden stijgen. Elke ouder wil zijn kind naar een school sturen waar fietsjes zijn. Hun dankbaarheid was groot.
Ook de kleuters genoten met volle teugen. Ze fietsten erop los.
Ik kocht niet alleen fietsjes maar ook 8 ballen, 5 kangeroo ballen en springtouwen.
De hele school heeft woensdag met volle teugen genoten. Het is leuk om de kinderen en de kleuterleidsters zo te zien genieten. Voor ons zijn deze
materialen een gewone zaak, voor hen is het een schatkist.Bij deze wil ik alle personen die ervoor gezorgd hebben dat ik dit kon schenken nog eens bedanken.
Met het overige geld ga ik geen materialen komen maar schenk ik zo aan de school. De directrice zou de school graag schilderen en daarom vind ik het een goed idee om hen hier financieel een handje bij te helpen.
Pret in het zand
Nog twee weken stage in de Akselschool.Hoogtijd om nog eens iets te kopen voor de school. Ik heb al gevraagd aan Dennis, de huisbaas, waar ik speeltuingerei kan kopen. Hij is op zoek gegaan en heeft rond gebeld maar heeft niks gevonden.
Dennis zou Dennis niet zijn mocht hij geen kennis hebben die me zou kunnen helpen. ‘Kids zone’ is een winkel waar ze geïmporteerd speelgoed hebben. Daar zou ik het zeker moeten vinden.
Maandag gingen ik en Sara vol goede moed naar die winkel. Toen we aankwamen zagen we dat hij gesloten was. Het viel ons op dat hij precies al een heel tijdje gesloten was. Al zijn materiaal in de etalage was helemaal verschenen en de poppen die er lagen ontbraken benen en armen.
Ik had zo mijn hoop op die winkel gezet omdat ik nergens anders terecht konden.
Dennis probeerde de man te bereiken. Na twee dagen blijkt dat die man samen met zijn vrouw op vakantie is in Nederland en dat er niemand in die winkel kan.
Binnen 10 dagen komt hij terug naar Suriname en dan mag ik in die winkel rondneuzen.
Het enige probleem is dat ik dan geen stage meer heb in de Akselschool. Het is veel leuker om iets te schenken als ik er zelf ook nog ben. Dan kan ik zien en meegenieten hoe ze met het gekregen materiaal omgaan.
Momenteel sta ik dus even voor een dilemma: kies ik voor ander materiaal en geef ik het deze week nog of wacht ik tot ik in de winkel kan om dan misschien een glijbaan en/of een klimrek te kunnen kopen maar dan krijgen ze het pas binnen twee weken.
Om de kinderen en de juffen toch al te kunnen plezieren kocht ik al zandspeelgoed. De ‘speelplaats’ bestaat uit zand dus dat mag hier niet ontbreken vind ik.
De hoofdkleuterleidster was razend enthousiast en bedankte me voor alles wat ik voor hen deed.
De kinderen waren ook heel enthousiast toen ze met het materiaal mochten spelen. Hun kleine kinderhandjes waren veel te klein om al alle spullen tegelijk te dragen. 3 schepjes, twee zeven en een vormpje in de handen 2 ballonnen in de mond en nog vinden dat ze niet genoeg hebben. Het was ieder voor zich in het begin.
Al snel begonnen ze het materiaal te delen en hielpen de jongens de ‘zware’ emmers zand te dragen voor de meisjes. Hierbij lieten ze natuurlijk hun eigen spullen niet los.
Alle kinderen waren zeer betrokken en gingen stilaan samenwerken. Ze vulden samen emmers en vormpjes. Ze hielpen elkaar bij het zeven van het zand. ….
Hier zullen ze nog heel veel plezier aan beleven.
Op het einde van de dag was ik zeer tevreden met mijn nieuwe aankoop.
Enkele belevenissen
Maandagmorgen 05.55 tijd om op te staan.
Sara stond onder de douche toen Joke een schreeuw liet: “Ach een kakkerlak” snel de insectenkiller bij de hand genomen en spuiten maar. De kakkerlak kon geen kant meer uit. 5 minuten later ging Sara in haar kamer en kregen we het zelfde tafereel: “Ach een kakkerlak” Gelukkig was de insectenkiller al opgewarmd en was die kakkerlak ook snel ten dode opgeschreven.
Maandagmorgen was dus een gezellige morgen.
De avond was niet veel beter. We zaten gezellig voor te bereiden in de zetel toen er een muis onder mijn benen liep richting mijn rugzak.
We sprongen alle 4 recht in de zetel en belden Dennis. Hij kwam het even checken maar vond natuurlijk geen muis. Die was al lang weg.
Waarschijnlijk ook gewoon een bezoeker van de buren zeker!?
Dinsdagmorgen 06.55 uur.
Kim heeft zich rot geschrokken deze morgen. Er zat een reuze gekko in haar kleedkamer.
We hebben wel kleine gekko’s in ons huis zitten waar we nu al aan gewend zijn.
Vooral op Sara haar kamer is er een vaste bewoner. Deze dieren dienen om de muggen op te eten dus op zich niet erg. Maar die in Kim haar kleerkast was wel 4 keer zo groot. Even hard schrikken dus.
Dinsdagavond 18.00 uur.
De kinderen uit de straat komen aan ons hekken staan en vragen of ze met de fietsen van Sara mochten rijden. Die splinternieuwe fietsen moesten blijven staan maar we konden de kinderen wel met iets anders plezieren. Joke en Sara waren de weldoeners van de straat.
Een fles ijskoude limonade. De kinderen waren heel tevreden en genoten van de koude limonade.
Woensdagavond 20.00 uur.
Dennis kwam de huur innen. Hij gaf ons ook een les over het leven.
Hij is een echte weldoener en leeft super gezond. Hij leerde ons een yoga techniek om volledig tot rust te komen: 4 tellen inademen, 4 tellen inhouden en 4 tellen uitademen. “Heerlijk, nu kan ik er weer volledig tegenaan” zei hij.
Hij mocht direct zijn nieuwe energie gebruiken om achter de muis te hollen.
Marieke schreeuwde het ui: ‘E, een muis, een muis’.
Gelukkig stonden onze vallen al verspreid en liep het kleine muisje er op. We konden gerust in ons bed want de muis van gisteren was gevat.
Donderdagmorgen 06.40 uur.
“Piep, piep, piep, ….”
Sara dacht dat ik al iets aan het doen was op mijn kamer.
Toen ik naar buiten kwam hoorde ik het ook en keek richting ons was rek. “’t is geen waar hé, weer een muis”.
Zo vroeg op de ochtend moesten Sara en ik een muis trotseren. Gelukkig kleefde ze vast op de val en moesten we zelf niets doen. Het arme diertje leefde nog maar zelf durfden we er niet aankomen. We plaatsten er een bekken op en gingen ontbijten.
Heel gezellig met al dat gepiep op de achtergrond.
Vanavond moet Dennis langskomen om die muis te verwijderen.
Vrijdag, we zijn benieuwd met wat voor een dier we nu kennis mogen maken. Het is hier een echte beestenboel.
We houden jullie op de hoogte.
Sara stond onder de douche toen Joke een schreeuw liet: “Ach een kakkerlak” snel de insectenkiller bij de hand genomen en spuiten maar. De kakkerlak kon geen kant meer uit. 5 minuten later ging Sara in haar kamer en kregen we het zelfde tafereel: “Ach een kakkerlak” Gelukkig was de insectenkiller al opgewarmd en was die kakkerlak ook snel ten dode opgeschreven.
Maandagmorgen was dus een gezellige morgen.
De avond was niet veel beter. We zaten gezellig voor te bereiden in de zetel toen er een muis onder mijn benen liep richting mijn rugzak.
We sprongen alle 4 recht in de zetel en belden Dennis. Hij kwam het even checken maar vond natuurlijk geen muis. Die was al lang weg.
Waarschijnlijk ook gewoon een bezoeker van de buren zeker!?
Dinsdagmorgen 06.55 uur.
Kim heeft zich rot geschrokken deze morgen. Er zat een reuze gekko in haar kleedkamer.
We hebben wel kleine gekko’s in ons huis zitten waar we nu al aan gewend zijn.
Vooral op Sara haar kamer is er een vaste bewoner. Deze dieren dienen om de muggen op te eten dus op zich niet erg. Maar die in Kim haar kleerkast was wel 4 keer zo groot. Even hard schrikken dus.
Dinsdagavond 18.00 uur.
De kinderen uit de straat komen aan ons hekken staan en vragen of ze met de fietsen van Sara mochten rijden. Die splinternieuwe fietsen moesten blijven staan maar we konden de kinderen wel met iets anders plezieren. Joke en Sara waren de weldoeners van de straat.
Een fles ijskoude limonade. De kinderen waren heel tevreden en genoten van de koude limonade.
Woensdagavond 20.00 uur.
Dennis kwam de huur innen. Hij gaf ons ook een les over het leven.
Hij is een echte weldoener en leeft super gezond. Hij leerde ons een yoga techniek om volledig tot rust te komen: 4 tellen inademen, 4 tellen inhouden en 4 tellen uitademen. “Heerlijk, nu kan ik er weer volledig tegenaan” zei hij.
Hij mocht direct zijn nieuwe energie gebruiken om achter de muis te hollen.
Marieke schreeuwde het ui: ‘E, een muis, een muis’.
Gelukkig stonden onze vallen al verspreid en liep het kleine muisje er op. We konden gerust in ons bed want de muis van gisteren was gevat.
Donderdagmorgen 06.40 uur.
“Piep, piep, piep, ….”
Sara dacht dat ik al iets aan het doen was op mijn kamer.
Toen ik naar buiten kwam hoorde ik het ook en keek richting ons was rek. “’t is geen waar hé, weer een muis”.
Zo vroeg op de ochtend moesten Sara en ik een muis trotseren. Gelukkig kleefde ze vast op de val en moesten we zelf niets doen. Het arme diertje leefde nog maar zelf durfden we er niet aankomen. We plaatsten er een bekken op en gingen ontbijten.
Heel gezellig met al dat gepiep op de achtergrond.
Vanavond moet Dennis langskomen om die muis te verwijderen.
Vrijdag, we zijn benieuwd met wat voor een dier we nu kennis mogen maken. Het is hier een echte beestenboel.
We houden jullie op de hoogte.
Abonneren op:
Posts (Atom)